پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : « پنج چيز به من داده شده كه پيش از من به كسى داده نشده است : يارى شده‌ام به رعب به اندازه مسافت يك ماه راه ، غنايم برايم حلال شده است و پيش از من براى كسى حلال نبود ، زمين برايم مسجد و خاكش برايم پاك قرار داده شده است ، پس هر كسى از امّتم در هر جا كه ادراك نماز كند نماز بگزارد ، و نيز شفاعت به من داده شده است ، و نيز هر پيامبرى تنها به سوى قوم خود مبعوث شده است و من به سوى همهء مردم برانگيخته شده‌ام » « 1 » و نيز فرموده است : « چون روز قيامت شود من پيشواى پيامبران و سخنگوى آنان بوده و بى هيچ فخرى صاحب شفاعت آنان خواهم بود » « 2 » . و نيز : « من بدون هيچ فخرى سرور فرزندان آدم هستم ، و نخستين كسى هستم كه زمين برايم شكافته مىشود ، من نخستين شفاعت كننده و اوّلين كسى هستم كه شفاعت او پذيرفته مىشود ، پرچم حمد در دست من است ، آدم و كسانى كه پايين‌تر از اويند در زير آن قرار مىگيرند » « 3 » . و نيز : « براى هر پيامبرى دعاى مستجابى است ، من مىخواهم دعايم را براى شفاعت امّتم در روز قيامت ذخيره كنم » « 4 » . ابن عبّاس گفته است : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « ( در روز قيامت ) براى پيامبران منبرهايى از زر نصب مىشود كه بر آنها مىنشينند ، و من بر منبر خود نمىنشينم و در پيش روى پروردگارم ايستاده‌ام از بيم آن كه به بهشت فرستاده شوم و امّتم پس از من به همان حال بماند ، پس مىگويم ، اى پروردگار من ! امّتم ، خداوند مىفرمايد : اى محمّد مىخواهى با امّتت چه كنم ؟ مىگويم : اى پروردگار من در حساب آنها تعجيل فرما و پيوسته شفاعت مىكنم ، تا آنگاه كه به من براتهايى در رهايى افرادى داده مىشود كه به دوزخ فرستاده شده‌اند و آنها به حدّى است كه خازن دوزخ مىگويد : اى محمّد در امّت خود براى آتش خشم پروردگارت باقيمانده به جا نگذاشته‌اى » « 5 » . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : « من در روز قيامت بيش از سنگ و كلوخ روى زمين از

--> ( 1 ) صحيح بخارى و مسلم و نسايى از حديث جابر به سند صحيح ؛ الجامع الصغير . ( 2 ) سنن ابن ماجه ، شماره 4314 ، از حديث ابىّ بن كعب از پدرش . ( 3 ) مسند احمد ، ج 3 ، ص 144 ، از حديث انس . ( 4 ) صحيح مسلم ، ج 1 ، ص 133 ، از حديث انس . ( 5 ) الاوسط طبرانى و در سلسله سند آن محمّد بن ثابت بنانى مىباشد كه ضعيف است ؛ المغنى .